dinsdag 4 januari 2011

He's just being mental

"Ik moet geopereerd worden. Ik heb een heel klein hersentumortje. Het is zo verholpen hoor. Hij zit helemaal aan de buitenkant. Ze hebben hem er in een paar minuten uit."
(J.D. Salinger - The catcher in the rye, 1951/2010, p. 83, vertaling Johan Hos, eigen parafrase.)
Opeens een bult. Plots een gezwel. Een nieuwjaarscadeau van mezelf aan mezelf. Achteraan mijn hoofd rechts. Niet pijnlijk maar wel gevoelig. Er voortdurend aankomen. Constant controleren. Groeit ze nog? Krimpt ze al?

Mijn vermoeden dreef onwillekeurig richting hersentumor. Een koekoeksei dat mijn brein overneemt tot ik langzaam cel voor cel rot word. Mijn persoonlijke builenpest. Een uitgepuurde bundel venijn. Het concentraat van een kwarteeuw twijfel en zwartgalligheid. Wat voor dood wil ik? Wat voor begrafenis wil ik?

In de film Trainspotting overlijdt het personage Tommy aan toxoplasmose. "It's like an abscess on your brain" veroorzaakt door kattestront. Mijn allergieën verbieden mij regelmatige omgang met een kat. Dat kan het dus niet geweest zijn. Mijn neuroses gebieden mij daaraan toe te voegen dat in het boek Trainspotting niet Tommy zo aan zijn eind komt maar Matty.

Zondagavond is de bult vanzelf ontploft als een kamikaze. Een puist die zichzelf uitdrukt. Een norse floep, een implosie van mijn brein, een vacuüm dat groter wordt. Het vrijgekomen prut verspreidde een ongelofelijk wanstaltige stank.

Haar en handen gewassen maar de nieuwsgierigheid liet zich niet wegspoelen. Mailtje naar het lief van mijn vader. Zij is gynaecologe, zij zet kinderen op de wereld alsof er grof geld mee te verdienen valt. Volgens haar was het "zeer waarschijnlijk een steenpuist." Goed ontsmetten was de boodschap "anders komt het snel terug."

Helaas was het helmboswuivende slagveld moeilijk te ontsmetten door mijn wilde haren. Gisterenavond belde mijn vader om er zeker van te zijn dat ik naar de apotheker zou gaan achter isobetadine. De vloeistof, niet de zalf. De mevrouw van de apotheek smeerde mij echter Hexomedine aan.

Bijwerkingen zijn volgens de bijsluiter: "prikkelingen, jeuk, branderigheid, droge huid. Uitzonderlijk kunnen allergische huidreacties en zelfs anafylactische reacties optreden."

Anafylaxie is volgens Wikipedia "een snelle systemische allergische reactie." Symptomen zijn onder andere: "ademhalingsmoeilijkheden, lage bloeddruk, flauwvallen, bewusteloosheid, galbulten, rode kleur, opgezwollen gelaat, tranende ogen, braken, jeuk, angst."

Ik ben bang en dadelijk ga ik wenen. Nu zit ik hier in zak en as met een krater achter mijn rechteroor die ik een week lang tweemaal daags moet ontsmetten. 2011 wordt het jaar waarin ik sukkel met mijn gezondheid.

Labels:

1 Comments:

Blogger Peter Oomsels said...

Mijn god, ik wou dat ik had gewacht met het lezen van deze post tot na mijn avondeten.

januari 04, 2011 7:46 p.m.  

Een reactie posten

<< Home