zondag 20 februari 2011

Before punk, I was known as Oscar Milde

Wat mij mateloos kan irriteren: gemiste oproepen van onbekende nummers en dat persoon X dan geen voicemailbericht heeft ingesproken. Ter countering heb ik onlangs mijn praatje aangepast.
"Hallo, met Geert. Ik kan even niet opnemen. Zo meteen gaat er een pieptoon en daarna mag u iets inspreken. Als u niets inspreekt, ga ik er vanuit dat het niet dringend is en zal ik u niet terug bellen."
Aan duidelijkheid laat het niet te wensen over maar het is eigenlijk al iets te fars naar mijn goesting. Ik ben nogal gehecht aan goede manieren. Onder anderen daarom ben ik nooit een goede punker geweest.

Desondanks ben ik gisterdag naar Het Depot gesloft voor het punkfeestje van de bejaardenbond. Het nadeel aan overjaarse punkers is dat je niet weet je of te maken hebt met een skinhead of een ouderwetse kaalkop.

First up: T.V. Smith & the Valentines. T.V. Smith zong eind jaren 70 bij the Adverts. Tegenwoordig bewijst hij lippendienst aan dat verleden met hulp en bijstand van the Valentines, een trio Italiaanse punks van minstens anderhalve generatie jonger. Als een hagedis die een keer te veel verveld is, kroop Bompa Punk over het podium. Ik zou gerust enige metaforen kunnen afspelen om de zieligheid te karakteriseren maar u bent beter af als u even naar Gary Gilmore's eyes luister. Best een leuk lied.

(Gary Gilmore was een moordenaar die in 1977 voor het vuurpeleton kwam. Zijn laatste woorden waren "no-one can take my freedom away", een citaat uit Una paloma blanca van George Baker Selection. Zijn laatste maal bestond uit koffie en melk. Zijn laatste wens was dat zijn ogen aan de wetenschap geschonken zouden worden. Luttele uren na 's mans dood werden ze getransplanteerd.)

Na het dutje mochten the Undertones het podium op. Legendarische Noord-Ieren van wie ik op voorhand juist één lied kende. Het onverslijtbare Teenage kicks. Originele zanger Feargal Sharkey is er al lang niet meer bij. Die zit A good heart the kwelen in het oldies-circuit. Zijn vervanger was een soort jongere broer van Morrissey maar dan dubbel zo flamboyant. The Undertones bleken waardiger ouder geworden dan T.V. Smith. Toppie optreden maar een dik kwartier te lang.

Bent u het eens met deze tekst of net niet? Wilt u commentaar leveren? Bel me dan. Ik zal niet opnemen. Er zal een pieptoon gaan en daarna mag u iets inspreken. Als u niets inspreekt, ga ik er vanuit dat uw mening niet relevant is en zal ik u niet terug bellen.

Labels: ,

1 Comments:

Anonymous PeeVeeBee said...

Beste Geert

Ik zou niet weten of ik het met je eens ben of niet. Maar ik heb je tekst wel graag gelezen.

maart 13, 2011 2:08 p.m.  

Een reactie posten

<< Home