zondag 6 februari 2011

Zelfs van nachtmerries weet niet één mens of ze zijn vrees onthullen of zijn wens

"Als je goed eet, goed slaapt en goed drinkt, kun je gewoon rustig op stap altijd," dixit een van de grote denkers van onze tijd, Matsoe Matsoe. Alzo kwam het dat ik gisterdag een bordje warm eten serveerde aan GW.

Het grote voordeel aan op stap gaan met GW is dat je nooit de malloot van het gezelschap bent. Meneer Agenda dreef ons naar Het Depot waar de olijke langharigen van Orange Factory een labelnight organiseerden rond het Duitse label Elektrohash.

SardoniS schonk een lekker potje beuken zoals enkel broers met baarden dat kunnen. Ik heb een broer maar hij heeft nog minder baardgroei dan ik. Over vijf jaar misschien.

Sungrazer: Vriendelijke Nederlanders die iets toegankelijker lawaai maakten. Groovy rock die op de ritmus van de psychedelische projecties schipperde tussen wild en strak, tussen rustig en galop.

Rotor: Drie instrumentale Duitsers die voor mij het hoogste punt van de avond bereikten. Als ik ooit een deurenkomedie over een wiet paffende paranoïde privédetective draai in - ik zeg maar iets - Duits expressionistische stijl, dan bel ik Rotor voor de soundtrack. Dan sta ik daar de hoorn in de handen, de mond vol tanden. Ik spreek überhaupt maar één woord Duits.

Colour Haze was de brug te ver, de emmer die de druppel deed overlopen. De stoner werd illusionair, ik werd slaperig. In mijn bed had ik een semi-erotische droom over Selah Sue maar daar wil ik niemand de schuld van geven.

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home