vrijdag 25 maart 2011

Geen maaltijd zonder wortels

Mijn laatste aftocht richting thuisfront dateert van een week of drie geleden. Een blitzbezoek zo gezwind dat zelfs de Führer woorden van bewondering mompelde. Dinsdag postte ik als remediëring een Veto met de markering "een teken van leven." Woensdagavond om twintig na tien arriveerde het antwoordbericht van mijn grootoudjes: "Gelukkig, weer gerust gesteld, hebben u gemist." En ik maar denken dat Mémé en Pépé op dat uur al lang slapen.

Ik stam uit een geslacht met weinig mythologie. Wel wordt anderhalfjaarlijks herhaald hoe mijn beide nonkels begin jaren tachtig concerten organiseerden in het culturele braakland Hechtel-Eksel. Hoe Mémé dan grote ketels stomp kookte om de hongerige vaderlandse punkers te voeden. Hoe Jo Lemaire zich te goed voelde voor die eerlijke boerenkost en zich in de porto stortte.

Met die verhalen in het achterhoofd zegde ik toe toen mij gevraagd werd eten te maken voor Ithaka XIX. Dat is het beeldende kunstenfestival van de Leuvense studentenraad dat nog tot morgen loopt. Voor het eerst was er een dagje optredens aan verbonden en sommige muzikanten waren bekend genoeg om voedsel te eisen. Een hersenkronkel bij de organisatie maakte mij tot kok.

Gisterdag dus vier uur gezwoegd aan genoeg Provençaalse rijstschotel om een klein dozijn innerlijke muzikanten te sterken. Mijn linkerhand ruikt nog steeds naar look. Van de optredens heb ik enkel De Legende met Elvis Peeters gezien. Ik heb geen feedback gekregen over het eten dus ik zal geen oordeel vellen over de muziek. Fair is fair, Mémé beaamt per sms.

Labels: , ,