zondag 17 april 2011

Leave all my records to the guys



Het gelaat van Bent Van Looy wordt thans gesierd door een knevel gelijk dat van Adolf Hitler. Bent Van Looy is een schilder die bekender is in een ander vakgebied net zoals Adolf Hitler. Verder heeft Das Pop natuurlijk weinig van doen met het fascisme. Laat ons het optreden van het viertal in de AB afgelopen vrijdag eerder bekijken als een film noir.

Het verhaal gaat als volgt: een schip vergaat op de Stille Oceaan. De enige vier overlevenden zitten vast op een onbewoond eiland. Ze kunnen elkaar niet luchten maar moeten samenwerken om niet dood te gaan van honger, uitdroging of waanzin.

Met Bent Van Looy als Jimmy Maxwell, een gentleman-oplichter, een playboy met een duistere ziel. Terwijl hij een aangebrande bak in je rechteroor fluistert, rolt hij langs links je portefeuille.

Met Reinhard Vanbergen als Boris Ivanovitsj Trotstakko, een fossiel uit het Rusland van lang geleden. In eigen land is hij niet meer welkom. In eigen kluis is hij zlotymiljonair. Hij is nooit over de dood van de tsaar heengeraakt.

Met Niek Meul als Skip, de kapitein van het vergane schip. Het was niet de eerste keer dat hij een schuit verloor, het zal de laatste ook niet zijn. Hij heeft al te veel gehoord en gezien om vrolijk door het leven te kuieren. Hij doet zijn job uit een ongefundeerd soort plichtsbesef.

Met Matt Eccles als Blocks, de stille outsider. Niemand weet wat hij op het schip deed. Niemand weet wat hij op het eiland doet. Heelder dagen gaat hij kokosnoten te lijf met een roestige machete. Zal de nacht dat hij ook schedels klieft lang op zich laten wachten?

Een retestrakke rollercoaster van een film! Vol onverwachte plotwendingen! Met een finale die harder knalt dan tien ton vuurwerk! Binnenkort in een zaal dicht bij u!

Kleine Zus haar eerste oordeel over The game: "Wat een gekke muziek!" Kleine Zus haar tweede oordeel over The game: "Wat een leuke muziek!"

Laat ons het er op houden dat ik zelf ook niet meteen overtuigd was door de Humoplaat van Das Pop. Laat ons daar wel aan toevoegen dat het optreden van vrijdag alle twijfels heeft verpulverd.

Blijft over: het voorprogramma, een kortfilm genaamd SX. Alles eraan lonkte naar de jaren tachtig: de synths, de danspasjes maar bovenal het spuuglelijke broekpak van de blonde frontjuffrouw. Het zou gans oneerlijk zijn het trio daar op af te rekenen. Laat ons dat dan vooral maar doen.

Of zoals Mark Eyskens zei: "Kledij is niet essentieel maar vestimentaire verloedering is een symptoom voor intellectuele verloedering. Als je kijkt naar dit land, kan je na zeven maanden onderhandelen niets anders vaststellen dan dat die verloedering in een ver gevorderd stadium is."

Dinsdag 26 april geeft SX een concert in het Vlaams parlement. U moest uw leeuwenvlag al aan het strijken zijn.

Labels: , , ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home