Oklahoma is een musical over Texas

Zaterdag heb ik gelijk een koster in een korte broek het festivalseizoen boven het doopvont gehouden. De naam van het spel was Once Upon A Festival in Laarne niet zo ver van Gent. Dat klinkt als een film van Sergio Leone maar op geen enkel podium verzorgde Ennio Morricone de muziek. Een gemiste kans if there ever was one.

Bij het betreden van het terrein ging mijn spider-sense af: dit was een hippiebedoening! Ik meldde het meteen aan GW, mijn gids, contactpersoon en toeverlaat in Gent en omstreken. Zijn laconiek antwoord luidde: "Ik ben een hippiebedoening, poëzie is een hippiebedoening, liefde is een hippiebedoening, het is tijd dat gij inziet dat gij een hippie zijt."

Op een hippiefestival mag veel zo niet alles. Dat wilde zeggen dat Warre Borgmans zou voorlezen uit zijn favoriete literatuur maar liever vertelde over zijn nonkel Jos uit Schoten, die in de oorlog Schoten heeft bevrijd.

Een podium verder ranselde het langharig werkschuwe duo Oka Vanga achtereenvolgens Django Reinhardt en Metallica uit hun akoestische gitaren. Respect! Les Yeux D'La Tête bouwde vervolgens een feestje met zigeunerwereldfolk zoals alleen Fransozen dat kunnen. Leuk voor een half uurtje.

Ik was heel benieuwd naar The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble omdat elk combo dat zichzelf als doomjazz omschrijft mij nieuwsgierig maakt. Traag, sloom, slopend, episch, filmisch, gelijke delen jazz en postrock. Enorm indrukwekkend maar na een kwartier enorm saai. Ik zie dit gezelschap graag terug in betere omstandigheden.

Dan toch liever Jan De Wilde, de man die nervositeit heeft omgekeerd tot charisma. Met zijn oude kompanen van Prima La Musica bracht hij me net geen tien liederen lang op één lijn met mijn vijftienjarige zelf. Those were the days. Dat ik eerst een lap Grieg van Prima La Musica sans Jan De Wilde moest ondergaan, nam ik er gaarne bij.

Wallace Vanborn bracht degelijke stevige rock. Volop headbangen geblazen al was het maar om de oprukkende koude te weerstaan. In de auto viel ik in slaap en de dag nadien stuurde ik een boos mailtje naar de organisatie. Mijn moeder heeft mij niet voor niets opgevoed tot een kritische consument.