dinsdag 12 april 2011

You like to remain mysterious but your dream is to be understood

Zaterdag trachtte ik voor het eerst in een maand het thuisfront te bezoeken. Een man bezette mijn uitzicht op onze gemeenschappelijke bus. Groot en mager, zwart kostuum. Het jasje kraagloos maar met veel knopen, allemaal gesloten. Vanboven kwamen slechts de knoop van zijn das - zwart en rood gestreept - en een flard hemd - grijs met witte en fluogroene flitsen - piepen. De kostuumbroek was genaaid in het kruis. Om zijn polsen droeg hij telkens twee armbanden met pinnen, een metalhead in het weekend. Op het hoofd een zwart petje met een gouden tekening van the Invincible Iron Man, de klep omhoog. 's Mans baardgroei was een voorzichtig streepje van zijn rechteroor naar beneden en na de kin terug omhoog. De oren ongehavend op de eeuwige uiteinden na van een mp3-speler die zich verstopt had in het borstzakje van zijn jasje. Als enige bagage een grote winkeltas met een kiwi op. Hij stapte af aan de halte Houthalen Gemeentehuis en wandelde weg in noordelijke richting.

Labels: