dinsdag 17 mei 2011

People eatin' bacon all across the nation

Wie drankzuchtig is, kent geen bevrijdend genot. De kunst bestaat erin een levensstijl te ontwikkelen die de moeite waard is.

Met een wagen vol gazetten en de Stones in de cd-speler reden we gisterdag van Diest terug naar Leuven. Net voor Bekkevoort passeerden we een reclamebord voor een optreden van Nunca. Nunca. Wat Patje Krimson deed na 2 Fabiola. Een blonde del en een vuurspuwer die er niet in slaagden Zohra waardig te vervangen. (Begin met House of doom.)

Om de vieze smaak van de herinnering uit ons strot te spoelen, treinden wij naar de club van de AB voor een avondje hiphop. Kraantje Pappie is een Kees met een missie. Overdag werkt hij in de gymn aan zijn lichaam. 's Avonds eet hij woordenboeken op en spuwt die rijmend terug uit. Muzikaal een zes op tien, qua show een dikke elf. (Begin met Wieisdattan?.)

Speed Dial 7 is een Kortrijkzaan met een rijke Engelse woordenschat. Muzikaal al interessanter. Qua show minder ook al fitnesste hij het podium op en af. Bij een antiflikkenlied zakte hij door twee manden tegelijk wegens niet zwart. (Begin met First you love it.)

Das Racist is zo hip als hop maar kan zijn. Vier koffie met melktypes die zich heel erg thuis voelden op het podium. Gemakzucht domineerde op verstaanbaarheid. Denk aan De Jeugd Van Tegenwoordig met een kater. Veertig minuten later was alles al voorbij, schatje blauw. Spijtig. (Begin met Chicken and meat.)

Labels: ,